Şirince’de İmar Tadilatı

1986 yılında “doğal sit alanı” ilan edilen Şirince, 1997 yılında “üçüncü dereceden doğal sit alanı” kapsamına alındı. Ardından “Koruma Amaçlı İmar Planı”nın oluşturulması yaklaşık 10 yıl sürünce, bu dönemde köylüler tarafından izinsiz restore edilen bütün evler için yıkım kararı çıktı. Bu evler arasında Sevan Nişanyan’ın restore edip, turizme açtığı 6 ev de vardı.

Sonunda kansere dönüşen “Şirince Kentsel Sit Alanı Koruma Amaçlı İmar Planı”, Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından yaptırıldı. Ardından köylüler, Şehir Plancısı M. Orhan Beker ve ekibi tarafından yapılan ve yapımı on yıl süren planın, aralarında yapımcı TRT mensubu Nuray Yılmaz ile Sevan Nişanyan’ın da bulunduğu “dışarıdan gelenleri” koruduğu gerekçesiyle mahkemeye başvurdu.Köylülerin başvurusu üzerine İzmir 2’inci İdare Mahkemesi, “zeytin alanlarının konut alanı olarak öngörülmesi” nedeniyle planın yürütmesini durdurdu. Mahkeme heyeti kararında, dava konusu planın 2 bin 863 Sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarının Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerine, şehircilik esaslarına ve planlama ilkelerine uygun olup olmadığının incelenmesi için bilirkişi görevlendirildiği belirtti. Kararda; “Bilirkişi raporunda kentsel dokunun korunup yaşatılmasına ilişkin hükümlerinin, plan kararlarının, plan notlarının ve plan raporunun imar mevzuatına, şehircilik esaslarına uygun olduğu, ancak yerleşimin doğusunda bulunan yapı adasının tarımsal niteliği korunacak alan olması ve üzerinde zeytin ağaçlarının bulunması nedeniyle konut alanı olarak öngörülmesinin uygun olmadığı kanaatine varıldığı bildirilmiştir. Zeytin alanlarının konut alanı olarak öngörülmesinin şehircilik esasları ve kamu yararına uygun olmadığı açık olduğundan, planın uygulanması halinde telafisi güç zararlar doğurabileceğinden yürütmenin durdurulmasına karar verilmiştir” ifadeleri kullanıldı.